Mostrando entradas con la etiqueta Alkinoos Ioannidis. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Alkinoos Ioannidis. Mostrar todas las entradas

19 de marzo de 2013

Para Chipre

Hace un tiempo escribí una entrada llamada La Chabola, en la que os contaba que Dionysis Savvopoulos me parecía un visionario cuando allá por el 75 previó la situación actual de Grecia. Ayer me di cuenta de que también lo había hecho en 1974 con Chipre (aunque aquello fuera otra guerra, literalmente) al componer esta conmovedora canción "Gia tin Kypro", que posteriormente popularizó el chipriota Alkinoos Ioannidis.

Σ' αυτό το σχήμα που ξεβάφει αίμα και δάκρυ
A este esquema que destiñe sangre y lágrimas
δεν έχεις τίποτ' ακριβό να παραδώσεις
No tienes nada caro que entregar
μόν' τη φλογίτσα που τσιρίζει στις κλειδώσεις
sólo la llamita que grita en las articulaciones
και κάνα φράγκο στο κουτί που 'ναι στην άκρη.
y echa un franco a la caja que está al borde.

Δεν έχεις τίποτ' ακριβό να παραδώσεις
No tienes nada caro que entregar
σ' αυτό το σχήμα που ξεβάφει αίμα και δάκρυ.
A este esquema que destiñe sangre y lágrimas.

Δεν είν' οικόπεδο που το καταπατούνε
No hay solar para que pisoteemos
ούτε και μούρλα εθνική που επιστρέφει
ni locura nacional que vuelva
είναι η Κύπρος που οι εμπόροι τη μισούνε
es Chipre a la que odian los mercados
και η ανάγκη μας που όνομα δεν έχει.
y nuestra necesidad que no tiene nombre.

Κι αν λέω ψέματα κι αν λέω παραμύθια
Aunque diga mentiras y cuente historias
κι η ζητιανιά τα δυο χεράκια μου στραβώνει
y aunque la súplica me retuerza las manos
μην με μαλώνεις, μόνο δώσε μια βοήθεια
no discutas, sólo dame una ayuda
το άδειο μας πρόσωπο η Κύπρος το πληρώνει.
nuestra vacía persona, Chipre, lo paga.

Που Δύσην ως Ανατολήν τζι απού βορράν ως νότον,
De occidente a oriente, de norte a sur,
τζι από τα πέρατα της γης τον κόσμο προσκαλώ τον.
desde los confines de la tierra al mundo invito.
Δώστε μου την ακρόαση για να σας τραουδήσω
Prestadme atención para que os cante
τζι ούλλους σας μιάλους τζιε μιτσιούς εννά σας κλαμουρήσω.
a vuestras mentes clamo.

Και γιατί, και γιατί δεν μας το λες
Y por qué, por qué no nos lo dices
μόνο βγαίνεις στον κόσμο
sólo sales al mundo
όλο κλάψες και ψευτιές.
todo lágrimas y mentiras.

¿Queda algo más que añadir a la letra? Sí, quizá esa otra frase del "Autous tous exo varethei" orquestada por Thanos Mikroutsikos: "¿Y qué perderíamos sin todos ellos, los alemanes, los profesores, que mejor lo saben todo, cuando no llenan constantemente la panza".

8 de julio de 2009

Alkinoos se nos hace mayor

No es que olvidara comentarlo en mi entrada anterior, es que necesitaba sentarme a traducir las letras con más calma.

Alkinoos se hace mayor, y esta preocupación se vuelve visible en varios de los temas de su último disco, como el complicado de traducir "Itan anangi?" (¿Era necesario?), del que sólo os extraigo este pequeño fragmento:

Ασπρίζουν τα μαλλιά μου κάθε μέρα, μεγαλώνω
Se me encanece el pelo por momentos, me hago mayor
Τα ίδια είχε πάθει κι ο μπαμπάς μου σ΄άλλο χρόνο
Lo mismo le pasó a mi padre en otro tiempo
Τα παιδιά με λένε κύριο Αλκίνοο…
Los niños me llaman señor Alkinoos…

O en "Eipa na ziso" (Dije que viviría), una intensísima canción que de momento, es mi favorita del disco:

Ποιος είσαι εσύ, σε ξέχασα
Quién eres tú, te he olvidado
καθρέφτη καθρεφτάκι του ουρανού
espejo espejito del cielo
Ήμουν παιδί, δε γέρασα
Era un niño, no crecía
μα πέρασε ο καιρός και είμαι αλλού
pero pasó el tiempo y estoy en otra parte

Κι είπα να ζήσω τη γιορτή του κόσμου
Y dije que viviría la fiesta del mundo
κι είπα να πάω μακριά...
Y dije que iría lejos...

Η θάλασσα που σου μοιάζε
El mar que se te parecía
στέγνωσε στην πέτρα σαν βροχή
se secó en las piedras como lluvia
Στεριά στεγνή, στερνή φωνή
Costa seca, última voz
φώναξε στο θάνατο ν’ αργεί
grita a la muerte que se retrasa

Κι είπα να ζήσω τη γιορτή του κόσμου
Y dije que viviría la fiesta del mundo
κι είπα να πάω μακριά
Y dije que iría lejos
Κι είπα στον ήλιο «τη ζωή σου δως μου»
Y dije al sol “dame tu vida”
και μου 'δωσε φωτιά.
Y me dio fuego.

7 de julio de 2009

Lo nuevo de Alkinoos Ioannidis

Hace algún tiempo que conozco de su existencia, pero no quería mencionarlo hasta no haberlo escuchado. Por fin ha llegado a mis oídos el nuevo disco de Alkinoos Ioannidis, "Neroponti".

Con colaboraciones de gente como Manos Axalinotópoulos, Sotíris Lemonídis, Sonia Theodorídou o los coros En fonaís, Ixogénisi y Plotínos Rodokanátis, orquestalmente su variedad no deja indiferente: desde la música bizantina y los sonidos más tradicionales del Épiro hasta la electrónica, pasando por la músical medieval o la ópera, con un fondo a partes iguales popero, clásico y jazzístico (el ecléctico tema final San Mixalis es un buen ejemplo de ello).

Vocal y poéticamente Alkinoos Ioannidis roza por momentos la perfección. Su lírica es digna de un premio Nobel tanto como la de Elytis o Seferis (Patrida, Perasma). Su voz, cada vez más educada, alcanza amplios registros, asombrando tanto en algunos juegos vocales consigo mismo (Itan anagki, Paidi) como en los momentos más intimistas (Mi me kleidoneis, Eis mnimin).

Uno más para el joyero!

27 de junio de 2007

En lo profundo de mi mente...

Siguiendo con Alkinoos Ioannidis y mi ciclo de canciones autobiográficas, ahí va la letra y traducción de "Vythos":

Πέρασαν μέρες χωρίς να στο πω
"Το σ' αγαπώ”, δυο μόνο λέξεις...
αγάπη μου, πως θα μ' αντέξεις
που 'μαι παράξενο παιδί σκοτεινό.

Πέρασαν μέρες χωρίς να σε δώ,
κι αν σε πεθύμησα δε ξέρεις.
"Κοντά μου πάντα θα υποφέρεις..",
σου το 'χα πει ένα πρωί βροχερό.

Θα σβήσω το φως κι όσα δε σου χω χαρίσει
σε ένα χάδι θα σου τα δώσω
κι ύστερα πάλι θα σε προδώσω,
μες στου μυαλού μου το μαύρο βυθό.

Θα κλάψεις ξανά που μόνη θα μείνεις
κι εγώ πιο μόνος κι από μένα,
μες σε δωμάτια κλεισμένα,
το πρόσωπό σου θα ονειρευτώ,
γιατί μες στο όνειρο μόνο ζω.

Στα σοβαρά μη με παίρνεις,
ειν' το μυαλό μου θολό
είναι και ο κόσμος μου αστείος.
Κι όταν με βαρεθείς τελείως
ψάξε αλλού να με βρεις όπως με θες.

Και εγώ που αγάπησα πάλι
την ιδέα σου μόνο
και κάποιο στίχο που σου μοιάζει,
κοιτάζω έξω και χαράζει...
έγινε το αύριο πάλι χθες.


Pasaron días sin decirte
"Te quiero", sólo dos palabras…
amor mío, cómo me soportarás
que sea tan raro, un chico oscuro

Pasaron días sin verte
y no sabes si te eché de menos.
"A mi lado siempre sufrirás…"
te lo dije una mañana lluviosa.

Apagaré la luz y todo lo que nunca te regalé
te lo daré en una caricia
y después otra vez te traicionaré
en el negro fondo de mi mente.

Llorarás de nuevo por quedarte sola
y yo, más solo que yo,
en habitaciones cerradas
soñaré con tu cara,
porque solo vivo en el sueño.

No me tomes en serio,
mi mente está confusa
hasta mi mundo es una broma.
Y cuando te canses de mí completamente
busca en otro lugar si me encuentras como me quieres.

Y yo, que una vez amé
solo la idea de ti
y algún verso que se te parece
miro fuera y amanece...
otra vez el mañana se ha convertido en ayer.

12 de junio de 2007

Paraklisi - Malamas Ioannidis Alexiou



Gran interpretación de una de mis canciones favoritas de Alkinoos Ioannidis. El video está sacado del DVD del concierto en el Licavittos (ver unas entradas más abajo). La letra es impresionante:

Περπάτησα πάρα πολύ και τα φτερά μου τα χω χάσει,
μα'συ που δε πατάς στη γη κάνε τη ψυχή μου να πετάξει.
Με ενα αερόστατο να πάμε στο φεγγάρι,
ένα αεράκι να μας πάρει,
φωτιά και αέρας να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας.

Είναι η καρδιά μου μια αυλή σε ενα κελί που όλο μικραίνει,
μα εσύ που έχεις το κλειδί ελα και πες μου το γιατί.
Σε κάποια θάλασσα που ο ήλιος τη ζεσταίνει
το όνειρό μου ξαποσταίνει.
Νερό και αλμύρα, να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας

Εχω έναν κόμπο στο λαιμό και μια θηλιά που όλο στενεύει,
έλα και κάνε μουσική τη τρέλα που με διαφεντεύει
και αν είναι οι νότες και οι λέξεις αφελείς
τραγούδησέ τες να χαρείς...
Με ένα τραγούδι να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας...


Caminé demasiado y he perdido mis alas,
pero tú que no pisas la tierra, haz que mi alma vuele.
Con un globo vamos a la luna,
una brisa nos llevará,
fuego y aire, haremos nuestra
nuestra pequeña vida.

Es mi corazón un patio en una celda que hace empequeñecer todo,
Pero tú que tienes la llave, dime porqué.
En algún mar en que el sol lo calienta
el sueño me relaja.
Agua y sal, haremos nuestra
nuestra pequeña vida.

Tengo un nudo en la garganta y un lazo que lo estrecha todo,
hagamos música, qué locura me domina
Y si son las notas y las palabras ingenuas,
cántalas para alegrarte…
Con una canción haremos nuestra
nuestra pequeña vida…

5 de mayo de 2007

Lo último de Haroula & Co.


Αλεξίου & Μάλαμας & Ιωαννίδης -
Ζωντανή ηχογράφηση απο το θέατρο του Λυκαβηττού

Nuevo disco doble en directo de estos 3 grandes artistas. Grabado en el teatro del monte Licabittos, Alexiou, Ioannidis y Malamas intercambiaron, como es habitual en los conciertos griegos, sus respectivas canciones. Destacan "Vithos" interpretada por Haris Alexiou o la versión de Socratis Malamas de "O dromos, o xronos kai o ponos", ambas compuestas por Alkinoos Ioannidis, junto con grandes clásicos de Alexiou cantados a trío.

Los 2 CD + DVD están a la venta por internet (www.musical.gr), pero si alguien va a ir Grecia proximamente... ya sabe!