22 de octubre de 2007

¿Renovarse o morir?

Tres años han pasado desde su anterior disco “Na se blepo na gelas”. Alkistis Protopsalti ha vuelto con nuevo disco de estudio “Sto oraiotero simeio”.
Lejos ya del mejor punto de su carrera, Alkistis repite el sonido moderno de su anterior trabajo, si bien su voz sigue en plena forma.
Lo cierto es que el disco mejora a medida que avanza (el primer tema que llama la atención es la potente “Teleftea fora”) y a medida que se escucha una y otra vez.
Sorprenden los nuevos estilos, como la danza del vientre en “Ta kormia”, una versión de un tema de Michael Jackson y hasta un reggae en “Pame Havai” (bueno, lo de bailar lambada con Enrique Iglesias… en fin, sin comentarios).
En definitiva, Alkistis vuelve marchosa, con letras fáciles y probando un poco de todo, alejándose un poco más de sus primeros discos de autor.

1 de octubre de 2007

Yo estuve allí (2)


El pasado domingo 30 de Septiembre tuve la suerte de ver a los mismísimos Crowded House en su actuación en la sala madrileña La Riviera.

En el concierto se mezclaron a partes iguales los temas de su nuevo disco “Time on Earth” con sus clásicos de siempre que, claro está, fueron los más coreados y aplaudidos (especialmente el primero, “Fall at your feet” y el último del primer bis -porque hubo dos- “Weather with you”).

Lo que más me llamó la atención fue la impresionante voz de Neil Finn, que sólo perdió ya al final de la noche, en un momento de cansancio después de dos horas sin parar de saltar y darle caña a las guitarras, especialmente en los nuevos temas, reservando los momentos más calmados para los clásicos como “Better be home soon” o “Don’t dream it’s over”. Ya en el segundo bis, y con el público totalmente entregado, acabaron cediendo a las peticiones de los asistentes tocando “Four seasons in one day”.

No quiero terminar si antes mencionar a Nick Seymour, el bajista, que con su risa durante todo el concierto, su chapurreo en español y sus gestos graciosos, consiguió hacer aún más divertida la velada.

En resumen, ¡una gran experiencia!

19 de septiembre de 2007

Última canción autobiográfica



Durante los últimos meses he estado un poco pesadita buscando “la canción autobiográfica”. Por fin he encontrado la definitiva: “Communication”, de los suecos The Cardigans. Disfrutadla porque es una auténtica joya (Gracias Cris por la traducción).

Durante 27 años he tratado de creer y confiar en
diferentes personas que me he encontrado
Algunos se aproximaron más a mí que otros
Algunos ni lo intentaron y entonces llegaste tú
Verdaderamente no sabía como llamarte, no me conocías en absoluto
Pero me gustó darme a conocer.
Verdaderamente nunca supe como emocionarte
Así que traté de colarme por los pequeños agujeros de tus venas

Y te vi
Pero eso no fue una invitación
Eso fue todo lo que recibí
Si esto es comunicación
Yo desconecto
Te he visto, te conozco
Pero no sé
Cómo conectar, así que desconecto

Siempre has parecido saber dónde encontrarme
y todavía estoy aquí, detrás tuyo
en el rabillo de tu ojo
Verdaderamente nunca aprenderé como amarte
Pero sé que te amo a través de un agujero en el cielo

Donde te veo
Pero esto no es una invitación
Eso fue todo lo que recibí
Si esto es comunicación
Yo desconecto
Te he visto, te conozco
Pero no sé
Cómo conectar, así que desconecto

Así que esto es una invitación
No es una amenaza
Si quieres comunicación
Eso es lo que obtendrás
Hablo y hablo
Pero no sé
Cómo conectar
Y tengo un récord por ser paciente
Con tu amable indecisión.

23 de agosto de 2007

Greek Summer 2007

No, no os voy a hablar del último recopilatorio de skiladiko, sino de los últimos discos de Giorgos Dalaras y Dimitra Galani:

El de Dalaras, “Me to'na podi st' astra kai ta dyo stin kolasi” (algo así como “Con un pie en las estrellas y los dos en el infierno”), es un disco fresco y moderno, lleno de canciones pegadizas como el primer corte “H Ellada kaigetai” (Arde Grecia, un título muy veraniego, desgraciadamente) y zeibekikos impecables, como la impresionante “Omonia”.



El de Dimitra Galani, “Dama Koupa”, es una colección de clásicos de la música latinoamericana, con letras adaptadas al griego por Lina Nikolakopoulou, incluyendo además un dueto con Cesaria Evora, “Um pinzelada”, y el gran temazo de nueva composición “Stereotypa”. En la orquestación participan, entre otros, Sotiris Lemonidis… ¿de qué me suena?

21 de agosto de 2007

La culpa es del amor

Continúo con mi ciclo de canciones autobiográficas y esta vez le toca el turno al tema de la culpa. Digamos que es culpa del amor... o eso es lo que decía Marie Fredriksson en su cancion "Kärlekens skuld":

Du kom som en främling / Llegaste como un extraño
till dom rum där vi bott / a la habitación donde vivíamos
du sov på min arm / te dormiste en mis brazos

Men ditt hjärta / Pero tu corazón
var tomt och obebott / estaba vacío y desierto
det är inte ditt fel / no es culpa tuya
inte heller mitt / ni tampoco mía
vi sätter upp det på kärlekens skuld / digamos que es culpa del amor

Jag borde vetat bättre / Debería haberlo sabido mejor
men du gjorde mej blind / pero me cegaste
jag lämnade allt / te lo di todo
fördes bort av kärlekens vind / llevada por el viento del amor
men den vinden är nyckfull / pero este viento es cambiante
den kan plötsligt bli hotfull / puede convertirse de repente en amenaza

Vi sätter upp det på kärlekens skuld / Digamos que es culpa del amor
vi gjorde det för kärlekens skull / hagamos como que es motivo del amor
vi var på jakt efter kärlekens guld / vayamos a la caza del oro del amor

Jag borde litat mera / Debería confiar más
på min intuition / en mi intuición
jag vet ju precis / saber más exactamente
vad som hände / qué pasó
när du tappade tron / cuando perdiste la fe

Du gick som en främling / Te fuiste como un extraño
genom samma dörr som du kom / por la misma puerta por la que viniste
dina ögon var sorgsna / tus ojos estaban tristes
när du vände dej om / cuando te diste la vuelta
det var inte ditt fel / no era culpa tuya
inte heller mitt / ni tampoco mía


27 de junio de 2007

En lo profundo de mi mente...

Siguiendo con Alkinoos Ioannidis y mi ciclo de canciones autobiográficas, ahí va la letra y traducción de "Vythos":

Πέρασαν μέρες χωρίς να στο πω
"Το σ' αγαπώ”, δυο μόνο λέξεις...
αγάπη μου, πως θα μ' αντέξεις
που 'μαι παράξενο παιδί σκοτεινό.

Πέρασαν μέρες χωρίς να σε δώ,
κι αν σε πεθύμησα δε ξέρεις.
"Κοντά μου πάντα θα υποφέρεις..",
σου το 'χα πει ένα πρωί βροχερό.

Θα σβήσω το φως κι όσα δε σου χω χαρίσει
σε ένα χάδι θα σου τα δώσω
κι ύστερα πάλι θα σε προδώσω,
μες στου μυαλού μου το μαύρο βυθό.

Θα κλάψεις ξανά που μόνη θα μείνεις
κι εγώ πιο μόνος κι από μένα,
μες σε δωμάτια κλεισμένα,
το πρόσωπό σου θα ονειρευτώ,
γιατί μες στο όνειρο μόνο ζω.

Στα σοβαρά μη με παίρνεις,
ειν' το μυαλό μου θολό
είναι και ο κόσμος μου αστείος.
Κι όταν με βαρεθείς τελείως
ψάξε αλλού να με βρεις όπως με θες.

Και εγώ που αγάπησα πάλι
την ιδέα σου μόνο
και κάποιο στίχο που σου μοιάζει,
κοιτάζω έξω και χαράζει...
έγινε το αύριο πάλι χθες.


Pasaron días sin decirte
"Te quiero", sólo dos palabras…
amor mío, cómo me soportarás
que sea tan raro, un chico oscuro

Pasaron días sin verte
y no sabes si te eché de menos.
"A mi lado siempre sufrirás…"
te lo dije una mañana lluviosa.

Apagaré la luz y todo lo que nunca te regalé
te lo daré en una caricia
y después otra vez te traicionaré
en el negro fondo de mi mente.

Llorarás de nuevo por quedarte sola
y yo, más solo que yo,
en habitaciones cerradas
soñaré con tu cara,
porque solo vivo en el sueño.

No me tomes en serio,
mi mente está confusa
hasta mi mundo es una broma.
Y cuando te canses de mí completamente
busca en otro lugar si me encuentras como me quieres.

Y yo, que una vez amé
solo la idea de ti
y algún verso que se te parece
miro fuera y amanece...
otra vez el mañana se ha convertido en ayer.

12 de junio de 2007

Paraklisi - Malamas Ioannidis Alexiou



Gran interpretación de una de mis canciones favoritas de Alkinoos Ioannidis. El video está sacado del DVD del concierto en el Licavittos (ver unas entradas más abajo). La letra es impresionante:

Περπάτησα πάρα πολύ και τα φτερά μου τα χω χάσει,
μα'συ που δε πατάς στη γη κάνε τη ψυχή μου να πετάξει.
Με ενα αερόστατο να πάμε στο φεγγάρι,
ένα αεράκι να μας πάρει,
φωτιά και αέρας να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας.

Είναι η καρδιά μου μια αυλή σε ενα κελί που όλο μικραίνει,
μα εσύ που έχεις το κλειδί ελα και πες μου το γιατί.
Σε κάποια θάλασσα που ο ήλιος τη ζεσταίνει
το όνειρό μου ξαποσταίνει.
Νερό και αλμύρα, να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας

Εχω έναν κόμπο στο λαιμό και μια θηλιά που όλο στενεύει,
έλα και κάνε μουσική τη τρέλα που με διαφεντεύει
και αν είναι οι νότες και οι λέξεις αφελείς
τραγούδησέ τες να χαρείς...
Με ένα τραγούδι να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας...


Caminé demasiado y he perdido mis alas,
pero tú que no pisas la tierra, haz que mi alma vuele.
Con un globo vamos a la luna,
una brisa nos llevará,
fuego y aire, haremos nuestra
nuestra pequeña vida.

Es mi corazón un patio en una celda que hace empequeñecer todo,
Pero tú que tienes la llave, dime porqué.
En algún mar en que el sol lo calienta
el sueño me relaja.
Agua y sal, haremos nuestra
nuestra pequeña vida.

Tengo un nudo en la garganta y un lazo que lo estrecha todo,
hagamos música, qué locura me domina
Y si son las notas y las palabras ingenuas,
cántalas para alegrarte…
Con una canción haremos nuestra
nuestra pequeña vida…

14 de mayo de 2007

Dalaras, Aslanidou, Tzouganakis - Sto pa kai sto ksanaleo



Sin duda, un concierto inolvidable: Dalaras tocando la fibra sensible a los emigrantes (San ton metanasti, El emigrante y un amplio repertorio de Rebetika), Aslanidou simpática y dulce y Tzouganakis dejándose la piel, tocando y cantando como nunca. Y como colofón, este peazo de tema que nos dejó con muy buen sabor de boca y muchas ganas de que vengan también por España ¿no?

Fotos del concierto Dalaras & Aslanidou & Tzouganakis (Bruselas 09-05-2007)

Yo estuve allí!!!




5 de mayo de 2007

Lo último de Haroula & Co.


Αλεξίου & Μάλαμας & Ιωαννίδης -
Ζωντανή ηχογράφηση απο το θέατρο του Λυκαβηττού

Nuevo disco doble en directo de estos 3 grandes artistas. Grabado en el teatro del monte Licabittos, Alexiou, Ioannidis y Malamas intercambiaron, como es habitual en los conciertos griegos, sus respectivas canciones. Destacan "Vithos" interpretada por Haris Alexiou o la versión de Socratis Malamas de "O dromos, o xronos kai o ponos", ambas compuestas por Alkinoos Ioannidis, junto con grandes clásicos de Alexiou cantados a trío.

Los 2 CD + DVD están a la venta por internet (www.musical.gr), pero si alguien va a ir Grecia proximamente... ya sabe!

29 de abril de 2007

Bithikotsis, Theodorakis - Anigo to stoma mou (1977)

ABRO mi boca y el mar se regocija
Y lleva mis palabras a sus oscuras cuevas
Y a sus focas pequeñas las susurra
Por las noches en que lloran los tormentos de los hombres.

Abro mis venas y se enrojecen mis sueños
Y se transforman en aros de barrios infantiles
Y en sábanas de muchachas que velan
Para oír a escondidas las maravillas del amor.

26 de abril de 2007

Cretan Sirto

Más de los hermanos Megalakakis...


Cretan Pentozali

Si os gusta la música tradicional cretense fijaos en este video, ejemplo de virtuosismo masculino en el baile tradicional de Creta por excelencia: el pentozali. Es el grupo de baile tradicional de los hermanos Γιάννης & Γιώργος Μεγαλακάκης. Opa!

23 de abril de 2007

Medí (Μέτρησα)

A continuación, la letra (y traducción) de la canción "Μέτρησα", de Νίκος Ζούδιαρης, interpretada por Ελευθερία Αρβανιτάκη.
Reflejo de mi vida...

Μέτρησα τις πιο βαθιές μας διαφορές
κι ήταν η σχέση μας αυτές,
χάιδεψέ τες αν τις δεις ποτέ

Κι έπειτα το χρόνο μέτρησα να δω
αν προλαβαίνω να σου πω
Από 'μένα πόσα δεν μπορώ

Ό,τι κι αν γίνει ένα να λες
πως μ' αγαπάς χίλιες φορές

Κι αν μείνει τ' όνειρο μισό
κι αν το φιλί χαθεί κι αυτό

Ένα να λες σαν να 'ναι χτες
Πως μ' αγαπάς χίλιες φορές

Έψαξα έτσι ένα ψέμα σου να βρω
να μην μπορώ να τ' ανεχτώ
και δεν βρήκα ούτε ένα

Κι έπειτα μέτρησα πάλι για να δω
αν είν' τα λάθη μου εδώ
και δεν έλειπε κανένα.

-------------------------------------------

Medí nuestras diferencias más profundas
y ellas eran nuestra relación,
acarícialas si las ves alguna vez

Y entonces durante un año medí para ver
Si tenía tiempo de decirte
Por mí misma tantos “no puedo”.

Pase lo que pase, aunque me digas
que me quieres mil veces

Aunque me quede a mitad del sueño
aunque se pierda hasta el beso

Parece que era ayer
Cuando me querías mil veces

Busqué entonces una mentira tuya
que no pudiera soportar
y no encontré ni una

Y entonces medí de nuevo para ver
Si era culpa mía esto
y si no faltaba nada.

1 de noviembre de 2006

12 segundos de oscuridad

Jorge Drexler regresa con el disco "12 segundos de oscuridad" que inlcuye 12 nuevos temas, de entre los que me han llamado especialmente la atención estos dos, cuya letra os pongo a continuación.
Un disco reflexivo e intimista, lleno de momentos emotivos e incluso dolorosos. Sin duda uno de sus mejores trabajos. Disfrutádlo




Hermana duda
Jorge Drexler

No tengo a quien rezarle
pidiendo luz,
Ando tanteando el espacio a ciegas

No me malinterpreten
no estoy quejándome,
soy jardinero de mis dilemas

Hermana duda,
pasaran los años
cambiarán las modas
vendrán otras guerras
perderán los mismos
y ojalá que tu
sigas teniéndome a tiro.

Pero esta noche,
hermana duda
hermana duda,
dame un respiro.

No tengo a quien culpar que no sea yo
con mi reguero
de cabos sueltos

No me malinterpreten,
lo llevo bien,
o por lo menos hago el intento.

Hermana duda,
pasarán los discos
subirán las aguas
cambiarán las crisis,
pagarán los mismos
y ojalá que tu
sigas mordiendo mi lengua.

Pero esta noche,
hermana duda
hermana duda,
dame una tregua.


Sanar
Jorge Drexler

Las lágrimas van al cielo
y vuelven a tus ojos desde el mar
el tiempo se va, se va y no vuelve
y tu corazón va a sanar
va a sanar
va a sanar

La tierra parece estar quieta
y el sol parece girar,
y aunque parezca mentira
tu corazón va a sanar
va a sanar
va a sanar
y va a volver a quebrarse
mientras le toque pulsar

y nadie sabe por qué un día el amor nace
ni sabe nadie por qué muere el amor un día
es que nadie nace sabiendo, nace sabiendo
que morir, también es ley de vida.

Así como cuando enfríe
van a volver a pasar
los pájaros, en bandadas,
tu corazón va a sanar
va a sanar
va a sanar

Y volverás a esperanzarte
y luego a desesperar
y cuando menos lo esperes
tu corazón va a sanar
va a sanar
va a sanar
y va a volver a quebrarse
mientras le toque pulsar.

21 de octubre de 2006

"El Boss nos lleva por donde quiere"


El jueves 19 de octubre de 2006 será una fecha que recuerde durante toda mi vida: ¡mi primer concierto de Bruce Springsteen! No tengo palabras para describirlo, solo decir que aún tengo la boca abierta de asombro y admiración.
Supongo que habréis visto y leído todo tipo de críticas y comentarios pero, por si acaso, aquí pego algunas.

http://www.elpais.es/multimedia/player_video.html?xref=20061020elpepucul_1.Ves

http://www.elpais.es/articulo/cultura/Boss/convierte/plaza/toros/Ventas/saloon/elpporcul/20061020elpepucul_1/Tes/

http://www.abc.es/20061020/cultura-cultura/folk-barro-genialidad_200610200819.html

http://www.elperiodico.com/default.asp?idpublicacio_PK=46&idioma=CAS&idnoticia_PK=349125&idseccio_PK=1026


Y una última recomendación para próximos conciertos: da igual lo que valgan, no importa lo que tengáis que hacer para conseguir las entradas, tenéis que ver al Boss en directo, porque es una experiencia única e irrepetible.

23 de septiembre de 2006

Haris Alexiou: European Tour 2006

La más grande de la canción griega está de estrenos:


Estrena página web: http://www.alexiou.gr/, llena de contenidos multimedia (fotos a lo largo de toda su carrera, un montón de videos y hasta puedes personalizar la página con el fondo y la canción que elijas).
El único problema es que no soy capaz de configurar el Macromedia Flash Player para ver el contenido en griego. Si alguien sabe cómo hacerlo, por favor, ¡que lo comparta!


La otra novedad es el comiezo de su gira "Euopean Tour" el próximo 6 de octubre en París, para continuar en Bruselas (ver cartel), donde supongo que unirá a su repertotio habitual, sus temas favoritos de Jacques Brel, y seguir su recorrido por Holanda, Inglaterra y Alemania. Si estáis por ahí, ¡no os lo perdáis!

Más vale tarde que nunca



Con unos mesecillos de retraso (esto de estar desconectada del "world" es un problema), os retransmito la publicación del último disco de mis adoradas/os Värttinä, titulado "Miero".

Toda la información (lista de canciones, compositores, letras, audio y videos,...) la podéis encontrar en su página web:

http://www.varttina.com/main.site?action=siteupdate/view&id=39

Ya podemos darnos por enterados: ¡el mejor grupo finlandés de fusión (folk-jazz-y un largo etcétera) siguen haciendo de las suyas!

17 de septiembre de 2006

Noches desde la Alhambra


Tras ocho largos años de silencio, Loreena McKennitt actuó el pasado viernes 15 de septiembre en un escenario inigualable: la Alhambra de Granada. Estuvo acompañada de 14 músicos, entre ellos el sirio de origen armenio Haig Yazdijan y los griegos Sokratis Sinopoulos y Panos Dimitrakopoulos.

Conocidos míos tuvieron la suerte de estar allí y cuentan maravillas de la actuación y de los temas de su próximo disco "An Ancient Muse", que esperamos impacientemente.

Para más información sobre Loreena McKennitt, consulta su web oficial, disponible en español:
http://www.quinlanroad.com/homepage/index.asp?LangType=1034

16 de septiembre de 2006

Bienvenida


Bienvenidos a "La caja de música":

Espero que este blog sea un lugar de encuentro para los amantes de la música y, en concreto, de la música griega.

Pasad, disfrutad, aprended y haced todas aquellas aportaciones o comentarios que consideréis oportunos.

Καλώς ήρθατε!