6 de julio de 2011

Mi verano

¡¡¡Feliz verano a todos!!!

Y como buen verano, debe tener su "canción del verano". Aunque reconozco que he estado tentada de postear el "Me lo tiro" de Beto and the Borderboys [jejeje] o de recuperar el clásico de los Gyllene Tider "Juni, Juli, Augusti", al final me he quedado con este hit del siempre impecable Hatzigiannis (él sabe cómo nos gusta). Por cierto, la estética (que no la temática), ¿no os recuerda un poco a la peli 'Canino'?


21 de junio de 2011

Igual de geniales que siempre

Aquí os pongo un vídeo de mis queridos Duman, que siguen igual de geniales que siempre (posiblemente el mejor grupo turco de la historia. Como la cerveza, "posiblemente...")
¡Gracias denizdag8 por los subtítulos en castellano!

http://youtu.be/TwajTiFks8Y

9 de junio de 2011

Lista para empezar (de nuevo)

Además de un gran temazo (seguro que suficientemente conocido por todos, así que mejor no añado nada), es totalmente autobiográfico (para mí, ahora). Disfrutádlo!!!



Businessmen drink my blood
Like the kids in art school said they would
And I guess I'll just begin again
You say can we still be friends

If I was scared
I would
And if I was bored
You know I would
And if I was yours
But I'm not

All the kids have always known
That the emperor wears no clothes
But they bow down to him anyway
That's better than being alone

If I was scared
I would
And if I was bored
You know I would
And if I was yours
But I'm not

Now you're knocking at my door
Saying please come out against the night
But I would rather be alone
Than pretend I feel alright
If the businessmen drink my blood
Like the kids in art school said they would
Then I guess I'll just begin again
You say can we still be friends

If I was scared
I would
And if I was pure
You know I would
And if I was yours
But I'm not

Now I'm ready to start

If I was scared
I would
And if I was pure
You know I would
And if I was yours
But I'm not

Now I'm ready to start
I would rather be wrong
Than live in the shadows of your song
My mind is open wide
And now I'm ready to start
Your mind surely opened the door
To step out into the dark
Now I'm ready.

20 de mayo de 2011

Me he vuelto a enamorar

Sí!!! Me he vuelto a enamorar (ya he perdido la cuenta, jeje). Pero esta vez creo que he encontrado mi grupo revelación del 2011. Se llaman Mt. Desolation y entre las múltiples joyas de su disco homónimo me quedo con esta "State of our affairs". ¡Simplemente genial!

14 de mayo de 2011

Eurovisión 2011

Esta noche es el nada esperado Festival de la Canción de Eurovisión. Y aquí sigo yo, un año más, muriéndome de vergüenza y desesperación. Lo bueno, que el año pasado conocí a los geniales maNga y que este año me he vuelto a enamorar de un cantante chipriota, que anoto en mi lista de grandes promesas de la canción griega, que claro, como es bueno, no ha conseguido pasar a la final, como ya les sucedió en su día a las Kuunkuiskaajat.

En fin, que os dejo con esta maravilla de canción y de puesta en escena que como digo, echaré en falta esta noche. ¡Que gane el peor!

25 de marzo de 2011

La vida es bella

Me ha dejado flipada: el tono áspero de su voz, su calidez, la calidad de sus letras… y que te puedas bajar gratis su último disco “Omorfi Zoi” desde su página web!!! 

Stathis Drogosis (Atenas, 1977) es uno de los más currantes e interesantes cantautores griegos de los últimos años. Ha colaborado con gente desde Pliatsikas a Famellos, pasando por Petros Gaitanos. Me pondría a traducir sus letras pero, esta vez como nunca antes, tengo la sensación de que perderían todo su encanto: la rima, los juegos de palabras… ¿Qué de qué habla? Pues de lo mismo que todo el mundo, pero de una manera totalmente diferente. Todo un lujazo poder recrearse en sus composiciones a la vez tan sencillas como profundas.


P.D.: Bueno, ahí va un intento de traducción. En cualquier caso, disfrutad de la sonoridad en su idioma, ¡es inefable!

Μην το πεις πουθενά     
Στίχοι: Στάθης Δρογώσης
Μουσική: Στάθης Δρογώσης

Μην το πεις πουθενά
No digas nada
Πια τα βράδια δεν κοιμάμαι
Ya no duermo por la noche
Η καρδιά μου χτυπά
Mi corazón late
Και φοβάμαι, ναι φοβάμαι
Y tengo miedo, tanto miedo

Δεν ξέρω αν έχω αλήθεια
No sé si en verdad tengo
κάτι να μοιραστώ
algo para compartir
Και σου ζητάω βοήθεια και
Y te estoy pidiendo ayuda y
ντρέπομαι γι’ αυτό
me avergüezo de ello

Μην το πεις πουθενά
No digas nada
Όλα θέλω να τ’ αφήσω
Quiero dejarlo todo
Σπίτι φίλους δουλειά
Casa, amigos, trabajo
Δίχως να κοιτάξω πίσω
Sin mirar atrás

Δεν ξέρω αν έχω αλήθεια
No sé si en verdad tengo
κάτι να μοιραστώ
algo para compartir
Και σου ζητάω βοήθεια
Y te estoy pidiendo ayuda y
και ντρέπομαι γι’ αυτό
me avergüenzo de ello

Μην το πεις πουθενά
No digas nada
Όταν γελώ δυνατά
Cuando me río alto
να ξέρεις μέσα μου κλαίω
sabes que por dentro lloro
Μην το πεις πουθενά
No digas nada
Πόσο να κρύβομαι πια;
¿Cómo ocultarme ya?
Δεν αντέχω σου λέω!
¡No lo soporto, te digo!

Μην το πεις πουθενά
No digas nada
Θέλω να φύγω μακριά
Quiero irme lejos
Πίστεψε με το θέλω.
Créeme, lo quiero.

14 de marzo de 2011

17 de febrero de 2011

Amor negro

No sé qué tendrá esta canción, ¿será el ritmo? ¿esa sensualidad del idioma turco? ¿su sonido setentero?... El caso es que me he enamorado (again) y no me la quito de la cabeza:

Kara Sevda (Cem Karaca)

Gezer oldum yar gezer oldum
Kara sevda bu keder oldum
Düştüm gurbet ellerine
Mecnundan bin beter oldum
Ela gözlü nazlı dilber
Sana yandım ben yazık oldum

Kara sevda bu merhem ne çare
Lokman neylesin yürekte yara
Haydi turnalar yarime uçun
Halim görsünler kara bağlansın

Gezer oldum yar gezer oldum
Ben bu candan yar geçer oldum
Bir ölüm yemiş bir ölüme
Ben hergün ölür oldum.


7 de febrero de 2011

Para Fígaro

...esta canción "Febrero 1848", una de mis favoritas del disco "Canciones de la Libertad" (1978) del compositor griego Thanos Mikroutsikos, con la inigualable voz de Maria Dimitriadi.

La letra de este tema es de Alkis Alkaios, pero el disco está conformado por poemas de Bertolt Brecht, Manolis Anagnostakis, Fondas Ladis o el mismísimo Giannis Ritsos, que me gustaría poder ir desgranando aquí. Poco a poco...

Φλεβάρης 1848

Μανουέλ Ντουάρντε απ’ το Πράσινο Ακρωτήρι
Manuel Duarte de Cabo Verde
ίσως ποτέ και να μη δω το πρόσωπό σου
quizás nunca vea tu rostro
ωστόσο αν κρίνω απ' το αιμάτινο γραφτό σου
sin embargo a juzgar por tu sangriento destino
θα πρέπει να ’ναι γιομάτο από λιοπύρι
debe estar lleno de ardor

Ελμπέρτο Κόμπος Παναμέζε αδελφέ μου
Elberto Cobos, camarada panameño
ίσως ποτέ να μην ακούσω τη φωνή σου
quizás nunca escuche tu voz
ωστόσο ασίγαστη θε να ’ναι σαν τη γη σου
sin embargo es inagotable como tu tierra
αν κρίνω απ’ τα μηνύματα του ανέμου
a juzgar por los mensajes del viento

Ναϊμ Ασχάμπ απ’ τις όχθες του Ιορδάνη
Naim Ashab de las orillas del Jordán
ίσως ποτέ και να μη σφίξουμε το χέρι
quizás nunca estreche tu mano
ωστόσο δίπλα μου αγρυπνάει το ίδιο αστέρι
sin embargo a mi lado vela la misma estrella
που δίπλα σου αγρυπνάει κι αυτό μου φτάνει
que vela a tu lado, y eso me basta

Απόψε σμίξαν τις καρδιές μας σ’ έναν έστω
Esta noche se entremezclan nuestros corazones en uno solo
στιγμιαίο συντονισμό ίδιες ελπίδες
momentánea sintonía, mismas esperanzas
καθώς μας φώτιζαν το δρόμο οι σελίδες
mientras nos iluminan el camino las páginas
απ' το κομμουνιστικό μας μανιφέστο.
de nuestro Manifiesto Comunista.

20 de enero de 2011

La camaleona turca

A veces morena, a veces rubia. A ratos punk, pija, clásica, rapera..., pasa del heavy al pop comercial con una facilidad pasmosa. Nacida en California, quizá debido a lo cual no le asusta en absoluto llamar la atención, utiliza el disfraz como si de una expresión artística más se tratase.
Como no encuentro un sólo tema que defina su cambiante estilo, os pongo unos cuantos enlaces a YouTube para que elijáis con qué faceta de Özlem Tekin os quedáis:

Yatağım Boş

Degmez

Hep Yek

Biri Var

Yol

Laubali

19 de diciembre de 2010

¡FELICES FIESTAS!

Queridos lectores:

Con este maravilloso vídeo que nos aleja por un momento de lo cotidiano de la vida, como la buena Música, os deseo una Felices Fiestas y un gran año 2011.

28 de noviembre de 2010

La caja de orugas

"La caja de orugas"
Óleo sobre tabla (100X50)
Fernando Rodriguez Durán 

Πεταλούδα - Mariposa
Ρίζος Απόστολος - Apostolos Rizos
Μουσική/Στίχοι: Ζούδιαρης Νίκος - Música y Letra: Nikos Zoudiaris

Πάνω στις λάμπες των ματιών σου
Sobre las bombillas de tu ojos
Σαν πεταλούδα θα καώ
Como una mariposa arderé
Χαμήλωσε για να μπορώ
Me agacho para poder
Να έρχομαι στον πυρετό σου
Alcanzar tu fiebre
Μενα φιλί να στον ρουφώ
Con un beso la sorberé
Να σβήνεις μια ν ανάβω δυο
Apaga una, encenderé dos

Μέσα στους δρόμους των χεριών σου
En los caminos de tus manos
Σαν μολυβάκι να γυρνώ
Como un lapicero giraré
Ασ’τα ανοιχτά για να μπορώ,
Manténlas abiertas para que pueda
Να γράφω μες το ριζικό σου
Escribir con tu destino
Κάθε στιγμή πως σαγαπώ
Cada momento en que te amé
Κι αν γράφει μια, να γράφω δυο
Y si escribes uno, yo escribo dos.

Μέσα στους δρόμους των ματιών σου
En los caminos de tus ojos
Πάνω στην κόψη των χειλιών σου
Sobre el borde de tus labios
Σαν μια λεξούλα να κοπώ
Como una palabra cortaré
Στο στήθος σου να γκρεμιστώ
Sobre tu pecho me derrumbaré
Να ξαγρυπνάω στο σφυγμό σου
Me desvelaré con tu pulso
Να ‘μαι καρδούλα σου κι εγώ
Para que seamos un corazón tú y yo
Κι αν έχω μια να έχεις δυο
Si tengo uno, que tengas dos.

23 de octubre de 2010

A mi padre

...le dedico esta canción del recientemente fallecido cantautor y político aragonés José Antonio Labordeta.
Porque "yo soy igual":

Yo soy igual que mi padre.
Mi padre fue labrador,
yo soy igual que mi padre,

El camino,

la lluvia,
el viento,
el sol.

La tristeza,

el pedrisco,
el árbol sin flor.

El hambre,

el trabajo,
el esfuerzo,
el dolor.

El cansancio,

la tierra,
la muerte,
el adiós.

Todo es igual ayer

y hoy.

Tengo un hermano minero

y otro que será quién sabe
.

9 de octubre de 2010

Mi voz gaélica favorita

...pertenece a Kathleen MacInnes. La actriz y cantante de South Uist ha conseguido, con su único disco "Og-mhadainn Shamhraidh" emocionarme por completo.

Ahí va un buen ejemplo de por qué:

1 de octubre de 2010

No nos han aburrido

Hace ya tiempo que salió este disco, pero no ha sido hasta ahora que me ha atrapado por completo, hasta el punto de llevar una semana sin escuchar otra cosa. Y no, no es cierto el título "Los he aburrido".
De hecho, es más bien la combinación perfecta: Thanos Mikroutsikos, el 4º mejor compositor griego (y sólo porque los otros 3 son Theodorakis, Hatzidakis y Xarhakos) junto con la mejor banda de rock griega, Ypogeia Revamata. ¡Menudo lujazo de colaboración!
Pero es que el disco es algo más. Compuesto por los temas más exitosos de la carrera de Mikroutsikos, destacan sus zeibekikos más conocidos y sus "canciones políticas", si bien resultan a veces irreconocibles por el espléndido trabajo de adaptación de Las Corrientes, que ya sabíamos que eran capaces de mejorar grandes temazos clásicos gracias a su versión de "Thalassografía" de Savvopoulos.
Ahí va la letra de uno de los temas que más me han impresionado y que me han llevado a desenpolvar la magistral versión original de Maria Dimitriadi.

Αν Η Μισή Μου Καρδιά (Στηθάγχη)

Αν η μισή μου καρδιά, βρίσκεται, γιατρέ, εδωπέρα
Aunque la mitad de mi corazón se encuentre, doctor, aquí mismo
Η άλλη μισή στην Κίνα βρίσκεται
la otra mitad está en China
Με τη στρατιά που κατεβαίνει προς στο κίτρινο ποτάμι
con el ejército que desciende hacia el río Amarillo
Η άλλη μισή στην Κίνα βρίσκεται
La otra mitad está en China

Κι ύστερα, γιατρέ, την κάθε αυγή
Y después, doctor, cada aurora
Την κάθε αυγή, γιατρέ, με τα χαράματα
cada aurora, doctor, con sus amaneceres
Πάντα η καρδιά μου στην Ελλάδα τουφεκίζεται
siempre mi corazón en Grecia es fusilado

Κι ύστερα, δέκα χρόνια τώρα, να γιατρέ
Y después, hace ya diez años
Που τίποτα δεν έχω μες τα χέρια μου να δώσω στον φτωχό λαό μου
que nada tengo en mis manos para dar a mi pobre pueblo
Τίποτα... πάρεξ ένα μήλο...
Nada... salvo una manzana roja...
Ένα κόκκινο μήλο... την καρδιά μου...
Una manzana roja... mi corazón...
 
Esta canción es la orquestación, por parte de Thanos Mikroutsikos, del poema "Stithanji", es decir, la versión griega de "Angina de Pecho" de Nazim Hikmet, por Giannis Ritsos y cuya primera versión estaba contenida en el CD "Politika Tragoudia" (Canciones Políticas). George apo Tauro

12 de septiembre de 2010

Una noche "en blanco"

Ayer fue la Noche en Blanco de Madrid y así me quedé yo "en blanco", bueno, mejor dicho "a cuadros". Pero no es mi intención criticar la desorganización del evento ni la falta de originalidad (si el presupuesto es más pequeño, echémosle más imaginación, digo yo). En fin, que me quedo con las cosas positivas: el increíble concierto de jazz del CaixaForum (qué gran sitio) y la actuación de los catalanes Ix!, que fueron mi descubrimiento de la semana. Os dejo con un vídeo de muestra...

27 de agosto de 2010

Me quedo en Escocia

Ya me gustaría a mí, pero no, lo que quiero decir es que sigo descubriendo nuevos grupos escoceses, esta vez más tipo brit o rock independiente: Idlewild se formaron en 1995 en Edimburgo. Les descubrí gracias a su álbum “Scottish Fiction: Best of 1997 – 2007”, en el que recopilan lo mejor de su carrera hasta entonces, y su último disco de estudio “Post Electric Blues” del que podéis escuchar algunos temas en su MySpace. Os dejo con uno de mis temas favoritos: “No emotion”.
 

13 de agosto de 2010

Noel Eadie ¡Te quiero!

  • Por ser un gran músico, cantante (y profesor, seguro).
  • Por enseñar a Margaret MacLeod a cantar utilizando las armonías vocales que hicieron famoso al grupo Na h-Òganaich allá por los 70.
  • Por mantener la compostura ante la bronca de Mick MacNeil que, con la aquiescencia de sus compañeros de grupo, le vino a decir de malas maneras que los arreglos que había compuesto con todo su cariño en su casita de Lewis para el disco “Gun Stad” era una mierda y no valían para nada… y sin echarse a llorar!!! (Ver min.4:20 en adelante).


El asunto ha dado para una interesante discusión, que podéis seguir en este foro: http://www.footstompin.com/public/forum?threadid=709641 (yo estoy especialmente de acuerdo con nic a' phlutes).

En mi opinión el disco no necesita la orquestación, en ocasiones ridícula, que tiene porque con la simple grabación de sus voces (sin retoques en Abbey Road ni ná) hubiera valido su peso en oro (multiplicado por mil, que los CDs son muy ligeros).

¡Qué gran descubrimiento este grupo para las nuevas generaciones! ¡Qué pena que el resultado final no suene tan redondo como podría haber sido! Que le intenten dar un nuevo sonido a sus viejos temas, genial. Que a Mick MacNeil se le vaya la pinza y realice unos arreglos desfasados, un desacierto. Que le falte así al respeto a un músico fabuloso, deplorable. No tenía el gusto, pero visto lo visto me parece alguien bastante prepotente y maleducado. Ah, y un hortera musical, por cierto.

Esta opinión está basada en el claro contraste existente entre los temas a capella como "Ars' an Gobha Fuiricheamaid" o "'S fhada leam an oidhche gheamhraidh", y los arreglados de esa manera como "Màl na mara" o "Mhòrag, leat shiùbhlainn".
  
Pero el disco está ahí y es una joya por el simple hecho de que estos tres artistas, con sus cualidades y diferencias, se hayan vuelto a reunir después de tantos años para regalarnos nuevas interpretaciones de las mejores canciones que se han escrito en gaélico, las de Murdo MacFalarne (con el permiso de los hermanos Macdonald y de mi querido Calum Martin).

Conclusión: quedo a la impaciente espera de nuevas grabaciones (con nuevos productores, a ser posible) para seguir disfrutando de sus maravillosas voces y su amor por su tierra y su cultura.